And Eternity in an Hour

Click here to read an English translation.

-Eigenlijk hebben wij, futurologen, het slechtste beroep onder de wetenschappers gekozen. We schieten gewoon gaten in de lucht. We zullen nooit weten als we een vogel meehadden of niet. Het onderwerp van ons onderzoek is voor ons onbereikbaar.

-Er is een manier, natuurlijk. Tijdreizen. Zo simpel, misschien, dat je er nooit zou opkomen.

-En hoe had je dat dan praktisch gezien ?

-Naar het verleden gaan is volgens mij onmogelijk, maar naar de toekomst ? Nu reeds reizen we met z'n allen naar de toekomst. Aan de snelheid van één seconde per seconde. Met relativistische effecten zou je die snelheid ten opzichte van de Aarde kunnen opdrijven, maar als dat praktisch haalbaar is ? Nu zeker niet. Anderzijds heb je het verschil tussen de zogezegde objectieve tijd en je eigen subjectieve tijd. Als je die subjectieve tijd sterk vertraagt ten opzichte van de objectieve tijd, maak je eigenlijk een reis naar de toekomst.

-Het komt er dus op aan zo veel mogelijk onze tijd te verslapen.

-Inderdaad, de vriesslaap.

-Invriezen, klinkt akelig.

-Wat ik erover gelezen heb, klinkt veelbelovend. Misschien wordt het op korte termijn wel de enige haalbare methode als we uiteindelijk willen weten hoe het onderwerp van ons onderzoek er uitziet. Maar ik ben er ook wel geen kandidaat voor. Nu toch nog niet.

-Je bedoelt: aan het eind van je leven, wat heb je nog te verliezen ?

-Precies.

-Een interessante gedachte, zonder meer. Laten we een weddingschap afsluiten, wij, twee futurologen onder elkaar: wie het verst in de toekomst kan reizen, heeft gewonnen.

-Wat gewoon betekent: wie het eerst sterft, verliest.

-Ja, we nemen de ander op in ons testament.

-Tijdens ingevroren toestand ben je tijdelijk onsterfelijk zodat je de ander gemakkelijk kan overleven, als die ander zelf niet ingevroren is, natuurlijk.

-De truuk is zo laat mogelijk te ontdooien en dan de overlijdensaktes te bekijken.

-En als we elkaar in levende lijve tegenkomen, keren we elk weer terug naar onze diepvries.

-Een betere weddingschap zou zijn om af te spreken op eenzelfde tijdstip wakker te worden en dan onze voorspellingen te vergelijken. De winnaar is dan diegene die er het dichtst bij zit. En dan kan de verliezer de winnaar persoonlijk trakteren.

-Ja, en dan kan de winnaar de verliezer persoonlijk uitlachen. Maar wat als ik voorspel dat er op dat tijdstip geen mensen meer zullen rondlopen.

-Dat wil ik wel eens zien.

-Oké, we doen dat dus. Welk tijdstip ? Binnen honderd jaar, duizend jaar ? Tien duizend jaar ?

-Gelijk welk tijdstip we nemen, als we wakker worden zullen we zeggen: is dit nu de wereld van de toekomst ? Ik was liever honderden jaren later wakker geworden.

-Misschien is het doel van de reis niet het belangrijkste, maar de reis zelf.

-Daar heb je nu overschot van gelijk. Zit er nog wat wijn in die fles ?

© Kurt Dequick