HUMO: U hebt een groot deel van deze eeuw meegemaakt. Vindt u de wereld
grondig veranderd ?
KURT VONNEGUT: «Een belangrijke verandering waarover ik probeer
te schrijven, maar het lukt me niet goed, is de dood van de verbeelding. Door
de televisie moet je niet langer je verbeelding ontwikkelen. Een mens wordt
niet geboren met verbeelding, we ontwikkelen onze verbeelding omdat we
daartoe aangemoedigd worden. Televisie heeft het blijkbaar overbodig gemaakt
om verbeelding te hebben. Alles wat je moet doen is op een knopje duwen en
je ziet een prachtige show, met echte acteurs, en met muziek ! En in kleuren !»
Dat de naamloze massa’s in sloppen en krottenwijken overal ter wereld goed geïnformeerd zijn over de kloof die hen van de westerse weelde scheidt, maakt het kruitvat nog explosiever. Televisie is een wijder verbreid goed dan stromend water, stelt Kaplan herhaaldelijk vast, en ook dat de gewone man in Teheran het liefst van al naar Baywatch kijkt. Wij dragen onze zogenaamde cultuur van hebzucht en genot uit naar de rest van de wereld; het is dan ook heel redelijk dat zij die door ons worden gefrustreerd, zullen terugslaan. Veel van het komende geweld zal niet alleen door armoede maar ook door de groeiende verwachtingen worden gevoed.
Er wordt, vertelt Ellenbroek, de laatste jaren heel wat gepraat over de invloed van geweldadige films op de agressie van jongeren. Ik durf de stelling aan dat een serie als Baywatch meer agressie opwekt dan dergelijke films. Dat iedereen sterk en mooi en rijk moet zijn, dat wordt een norm waaraan mensen willen voldoen.
Ik vond dat je de wereld op andere manieren kon benaderen
dan door een rechthoek van achtenzestig centimeter.
D. Compton, De Man Met de Ogen
Als ik een wens mocht doen, dan wilde ik dat het verhaal, mythes, sprookjes
en fabels weer deel uit zouden maken van het dagelijkse leven. Die verhalen
zijn onze erfenis. Wij zijn bezig ons af te sluiten van deze bron van kennis,
waarvoor onze voorouders gevochten en geleden hebben. Er is teveel televisie,
te veel stompzinnigheid.
Harvey Keitel
HUMO: Men zou zich kunnen afvragen: Waarom wordt Koen Wauters wel graag
gezien door zoveel mensen en Herman Brusselmans niet?
HERMAN BRUSSELMANS «Omdat Koen Wauters het klootjesvolk het
gevoel geeft dat ze erbij horen, en ik niet. Domme mensen willen altijd
ergens bijhoren. Ze zijn allemaal lid van de VTM–club, van een
duivenclub, van een voetbalclub, van een club voor eenzame mensen, een
club van gescheiden ouders. Domme mensen kunnen niet alleen zijn, want als
ze alleen zijn, moeten ze nadenken, en dat is precies wat ze niet kunnen.»
"Masturbation is the thinking man’s television"
beweert de Britse toneelschrijver en satiricus Christopher Hampton.
«... ‘Tien om te Zien’ is gaan kijken. Ik laat haar maar
doen. Vroeg of laat begrijpt ze zelf wel hoe het leven in elkaar zit en hoe
ver ‘Tien om te Zien’ en die hele VTM van de werkelijkheid af
staan. De wereld van VTM en VT4 is een voorgeschotelde wereld, een wereld
waarin je niets meer hoeft te doen dan je laten deinen opwat je krijgt
aangeboden. De VTM–kijker wordt gemanipuleerd en gebrainwasht waar hij
bij staat. Hij wordt van zijn vrijheid beroofd. Het enige wat hij nog kan
doen, is meedrijven op wat hem door de commercie wordt voorgekauwd. »
HUMO: Dat zal wel zo zijn, maar blijkbaar wordt een mens er toch niet
ongelukkiger van, want er wordt massaal naar VTM gekeken.
TIELEMAN «Een mens wordt er wèl ongelukkiger van! Geen enkele
VTM–kijker is gelukkig. Naar commerciële rotzooi kijken maakt
niét gelukkig. Ga eens op zoek naar gelukkige mensen. Welke mensen
zijn gelukkige mensen? Eigenzinnige mensen, die geen voorgekauwde kost eten,
maar precies doen waar ze zin in hebben.»
Television ? There is no vision. It is empty.
Asian Dub Foundation
I find television very educating. Every time somebody turns on the set,
I go into the other room and read a book.
Groucho Marx
GAL «Wat me zo stoort aan die VTM, VT4 en noem maar op, is dat ze geen verscheidenheid aanvaarden. Zij maken de wereld kleiner en enger. Het gaat alleen maar over wat mensen al kennen, ze gaan op zoek naar wat al bestaat. Dat is een soort racisme: afkeer voor wat anders zou kunnen zijn. Van racisme gesproken: in Brussel hebben ze zelfs Nederland 3 van de kabel gehaald; gelukkig hebben we Arte nog. Maar als Leo De Haes beweert dat er nog nooit zo’n groot cultuur–aanbod geweest is, dan zeg ik: ‘Gij lult!’ Hier in Brussel hebben we wel 32 kanalen. Toen ik er járen geleden twee had, bij mijn grootmoeder, was de verscheidenheid groter. In Cinéclub de Minuit op de RTBf zag je films van de hele wereld, Japanse, Zweedse, Afrikaanse; vandaag zie je op alle zenders hetzelfde. Soaps, Amerikaans spul.»
Frank Focketyn «De laatste jaren worden de grenzen steeds verder verlegd
– je zou je haast afvragen of er inmiddels nog wel grenzen zijn.
’t Is als een olievlek die zich over elke denkbare grens uitbreidt.»
HUMO: Waar zou dat volgens jou kunnen eindigen, mócht het ooit
eindigen ?
Focketyn «Wellicht in de totale verschraling van waarden, en dus
ook: de totale verarming van Het Leven. Ik denk dat ik naïef ben –
gelukkig maar – en daarom vertrek ik vanuit verwondering. Doordat
tegenwoordig alles kan voor de camera, valt bij veel mensen de verwondering
weg: alles, zelfs het allergruwelijkste, wordt vanzelfsprekend, en daardoor
vervlakken alle emoties; ze worden goedkoop en banaal. (...) [Ik]
moet vaststellen dat de vanzelfsprekendheid waarmee de mensen het leven
ondergaan met de dag toeneemt, en dat de verwondering steeds meer wordt
opgeheven. Het lijkt wel alsof de mensen nauwelijks nog verbeelding
hebben; het liefst krijgen ze alles op de televisie voorgekauwd.»
Het is afschuwelijk zoals de meeste mensen door een slechte film
veel meer ontroerd worden dan door de werkelijkheid.
D. Compton, De Man Met de Ogen
Don't get me wrong: I like television,
but the pictures on radio are better.
| gevoel en begrip |
see a picture of an Iridium flare |
| Help! | "We have to articulate ourselves, otherwise we're just cows in the field." | 23 |